اهميت نماز در بهداشت رواني

بسياري از گرفتاري ها و رنج هاي روحي و رواني انسان با توسل و استمداد از درگاه خداوند تسكين مي يابد. از نظر اسلام منشا قدرت و كمال روحي و رواني براي انسان و تنها عامل متعالي كردن بشر صرفا توجه قلبي و دروني رو به سوي خالق خويش است و به جرات مي توان گفت بخش عمده اي از بيماري هاي رواني و مشكلات اخلاقي به طور كلي انجام آن چه پست شمرده مي شود و روح و روان را آلوده مي كند، همه و همه ناشي از غفلت از ياد خدا و پرداختن به مسايل بي اهميت و جزيي زندگي دنيوي است. و بي جهت نيست كه در دين اسلام انسان وظيفه دارد از صبح گاه تا شام گاهان از ياد خداوند و ذكر نعمات او غافل نباشد و در مرحله بالاتر، اسلام انسان را موظف كرده است كه در همه احوال از ياد خداي خويش غفلت نكند. علت تاكيد اسلام بر ذكر پيوسته خداوند يكي اين است كه انسان در خلال زندگي دنيوي لحظه به لحظه ممكن است استرس ها و فشارهاي رواني گوناگوني را تجربه كند، كه غلبه بر آن ها از قدرت روحي و رواني انسان به طور تدريجي كاسته و زمينه را براي ايجاد بيماري هاي خطرناك رواني و گاه جسمي فراهم مي سازد. بنابراين انسان بايد با ارتباط دادن خويش به منبع و سرچشمه هستي و استمداد قلبي از او و در سايه دعا و نيايش پيوسته بر قدرت روحي و رواني خود بيافزايد و نه تنها بر مشكلات كنوني غلبه كند بلكه در گامي فراتر و در پرتو ايمان و نيايش به درگاه خدا به پيشرفت هاي شگرفي دست يابد؛ كوتاه سخن اين كه ذكر و ياد قلبي خداوند نتايج و پيامدهاي روحي و معنوي زيبا و دلنشين دارد و معمولابا عميق ترين و لطيف ترين احساسات و هيجانات روحي و رواني همراه است. مدت هاست كه فرض مي شود، ارتباط مثبتي بين نيايش، نماز و باورهاي مذهبي و سلامت رواني وجود دارد و اخيرا روان شناسي مذهب، حمايت هاي تجربي براي اين عقيده را فراهم نموده است.