نماز و نقش آن در زندگي بشر

نماز ارتباط صميمانه اي است ميان انسان و خدا. نماز تسلي بخش دل هاي مضطرب و خسته و مايه روشني و صفاي باطن است. در قرآن نام هاي ديگري نيز در مورد نماز نقل شده است: صلاه ، ايمان، تسبيح، قرآن، ركوع، قنوت، قيام و سجده، امانت، استغفار و ذكر.

نماز ستون دين و بهترين و استوارترين برنامه آدم سازي است. نمازگزار با خدايش به راز و نياز مي پردازد نماز انسان را فرشته خود مي كند چرا كه نمازگزار از هر بدي پاك مي شود. انسان با نماز از احساس تنهايي خلاص مي شود گويي از نو متولد شده و ياس و نااميدي در آسمان روح وي ديده نمي شود. لذا با گام هاي استوار به سوي زندگي پيش مي رود. هيچ عملي نزد خداوند محبوب تر از نماز نيست، پس هيچ كاري از كارهاي دنيا نبايد انسان را از نماز غافل سازد.

در اسلام هيچ فريضه اي بالاتر از نماز نيست، اديان آسماني نيز در دعوت به عبادات خدا و دوري از طاغوت با هم متحد بودند و وظايف گوناگون را برعهده بندگان مي گذاشتند و وجه مشترك تمامي آن ها، اقامه نماز است.